رضا استادی: علاقمندان آثار دفاع مقدس روز گذشته در قالب دو انیمیشن ۳۵ دقیقه ای شاهد آثاری جذاب و زندگینامه ای با موضوع زندگی شهیدان «مصطفی چمران» و «عباس دوران» بودند. فیلم هایی که رضا میرکریمی ساخته بود و در قالب برنامه ای با عنوان «سینما روایت» در مجتمع فرهنگی هنری اسوه رونمایی شد.
طبق اعلام قبلی قرار بود این دو فیلم از ساخته های رضامیرکریمی نمایش داده شود. فیلم هایی که در قالب مجموعه ای به اسم «نام ها» ساخته شده و زندگی دیگر قهرمان های دفاع مقدس را نیز در برمی گیرد.
میرکریمی در این جلسه از دغدغه شخصی خود برای ساخت این آثار سخن گفت و اضافه کرد: «من این کار را دلی انجام دادم و به نظر من اگر بخواهم مصداقی برای قهرمانان یک کشور بگویم تنها شهدای آن کشور هستند.»
او با بیان اینکه «با تولید این آثار سعی کردم تا دین کوچکی را به این شهدا ادا کنم» افزود: «خیلی سخت است که قهرمانان جامعه را در ۳۰ دقیقه توصیف کرد، به همین دلیل تصمیم گرفتیم چیزهایی را بگوییم که برای خیلی ها تا به حال نگفته باقی مانده بود. این کار دلی بود؛ متاسفانه گاهی اوقات از شهدا طوری استفاده می شود که فضای یک سویه ای رقم می خورد، من سعی داشتم که به شدت از این فضا پرهیز کنم.»
کارگردانی که علاقه اش به موضوع های اجتماعی پیش از این با اقبال مخاطبان مواجه شده بود، معلوم نبود، نخستین تجربه اش در زمینه سینمای دفاع مقدس، قرار است چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد؟! میرکریمی که آخرین بار در جشنواره فیلم فجر با اثری ضد قصه به نام «امروز» حضور داشت، در این دو فیلم که به گفته خودش با تکنیک کامیک موشن تولید شده بود، اثری صد درصد قصه پرداز و قهرمان پردازانه را ارائه کرده بود. در این فیلم انیمیشن، خبری از صحنه سقوط هلی کوپتر نبود و تکلیف کارگردان با روایت ماجرا روشن بود.
به همین دلیل برخلاف تصویر عظیم و بزرگی که سال گذشته از زندگی این قهرمان در جشنواره فیلم فجر بر روی پرده عریض برج میلاد دیدم و جذبم نکرد، این تصویر که این بار بر روی پرده ای کم عرض افتاده بود مرا مجذوب خود کرد. چمران در این فیلم شخصیتی آرمان گرا است که با زبان سینما به تصویر کشیده شده است. روایت از زمانی آغاز می شود که قصد دارد همسرش را به فرودگاه ببرد و به این بهانه ماجرا به گذشته رفته و زندگی او را مرور می کند. از زمان تولد تا تحصیل در دانشگاه و حضور در امریکا و… صدای گرم پرویز پرستویی مکمل خوبی برای این فیلم است.
آرمان گرایی و این مطلب که چمران ابراهیم وار، فرزندانش را قربانی می کند تا به نهضت ضد ظلم بپردازد، به خوبی در فیلم جا افتاده است. فیلم چمران نیازی ندارد تا سازنده اش خود را به اثر سنجاق کند و توضیح دهد که منظورش درهر یک از این پلان ها چه بوده است.
فیلم خودش گلیمش را از آب بیرون می کشد و به سختی تعارض شخصیت چمران جنگجو با چمران عاشق را به تصویر می کشد و حتی از بیان تاثیر اندیشه های دکتر علی شریعتی، امام موسی صدر و امام خمینی بر او غافل نمی ماند. چمران بار دیگر به کمک سینما زنده شد و این بار با یک چمران دوست داشتنی طرف هستیم که عاشقانه دنبالش می کنیم.
۵۷۵۷