به گزارش ملت ایران به نقل از افکارنیوز، این روزها اتاق کوچک کاهگلی مادر سرد است و خاموش؛ دیگر نه سماوری روشن است و نه صدای قرآن مادر شنیده می شود.

دیگر مادربزرگ نیست که روبروی مدرسه بنشیند و دانش آموزانی که با اشتیاق برای کسب علم و دانش می کوشند را نظاره کند و لبخند بر لب آورد.

اکنون ماه هاست که مادربزرگ ۸۰ ساله روستای نسر در ۱۵ کیلومتری شرق رباط سنگ از توابع جلگه رخ در استان خراسان رضوی، در آغوش خاک آرمیده است اما یادش هیچگاه فراموش نمی شود.

این مادر ۸۰ ساله، فاطمه حسین پور است؛ مادری که در سانحه تصادف " علی اکبر جاهد " پسر بزرگش را از دست داد.

او پس از این جریان به رغم آنکه در یک روستا به تنهایی زندگی می کرد، دیه فرزندش را به مدرسه سازی اختصاص داد و برای دانش آموزان روستا، یک دبستان ساخت.

خانم حسین پور سهم عروسش از دیه را داد و مابقی را وقف مدرسه سازی کرد؛ همیشه می گفت: «این مدرسه مثل عروسم زیباست و دانش آموزان مدرسه نیز نوه هایم هستند».

محمدرضا حافظی، رئیس جامعه خیرین مدرسه ساز کشور در خصوص این بانوی مدرسه ساز به خبرنگار فارس می گوید: خانم حسین پور مادر مهربان و بخشنده ای بود که بعد از فوت فرزندش، با اشتیاق و علاقه وافر به ساخت مدرسه پرداخت.

وی ادامه می دهد: وقتی به عملکرد و زندگی خیرین مدرسه ساز می نگرم، مشاهده می کنم که زندگی هر کدام از آنها عبرت انگیز است.

به گزارش فارس، این بانوی مدرسه ساز در آخرین روزهای سال ۹۰ برای همیشه چشمان مهربانش را بست و در کنار فرزندش آرام گرفت.