تفاهم نامه ای که امیدوارم راه را بر روی تحقق یک آرزوی دیرینه باز کرده و مدارس ما به مفهوم مدارس جامع محیط زیستی نزدیک شوند…دقیقاً ۳۶۲ روز پیش، یعنی در۲۱ اسفند ۱۳۹۱بود که طی یادداشتی در تارنمایم، ابراز امیدواری کردم: بازدید یک گروه مشترک از سازمان حفاظت محیط زیست و آموزش و پرورش از یکمدرسه محیط زیستیدر تهران، بتواند زمینه را برای تحقق یک آرزوی دیرین مهیا سازد.
و امروز ظاهراً آن روز فرا رسیده است؛ چرا که مسئولین وزارت آموزش و پرورش امروز نه تنها متعهد می شوند که به سمت تأسیس یک دفتر مستقل محیط زیستی در ساختار اداری این نهاد معظم حرکت کنند، بلکه به دنبال رایزنی های گسترده معصومه ابتکار و علی اصغر فانی، قرار است تا وزارت آموزش و پرورش بیش از ۵۰ هزار نفر از آموزگاران خود را به کمک سازمان حفاظت محیط زیست، تبدیل به تسهیلگرانی سبز برای آموزش مفاهیم و آموزه های محیط زیستی کند؛ گام بلندی که بی شک ما را به رؤیت مدارس جامع محیط زیستی در وطن، یک قدم ملموس و مهم نزدیک تر خواهد ساخت.
آشکار است که در این مهم، تجربه ی افراد حقیقی و حقوقی، سمن های محیط زیستی و تمامی کنشگران طبیعت دوستی که سابقه ی فعالیت های آموزشی در مدارس دارند، می تواند بسیار به کار آمده و ما را در تحقق این آرمان بزرگ و سبز یاری دهد.
کلام آخر آنکه
می گویند: «اگر مردی توقع دارد تا بانویش یک فرشته در زندگیش باشد، ابتدا باید یک بهشت برایش بسازد.» نگارنده هم بر این باور است که اگر می خواهیم روزی را انتظار کشیم که در آن دیگر شاهد رفتارهای غیر محیط زیستی یا طبیعت ستیزانه ی دولتمردان و دولت زنان خود نباشیم، باید بکوشیم تا کلاس ها و میز و نیمکت هایی را سامان دهیم که در آنجا فرزندان ما با عشق و دانش، راه مهرورزی به طبیعت و همه ی زیستمندانش را به جذاب ترین و ماندگارترین شکل ممکن می آموزند.
آمین.