چهارشنبه گذشته جلسه مسئولان عالی قضایی در حالی برگزار شد که رئیس قوه قضاییه در این جلسه از پیشنهاد عفو مرد اعدامی که پس از اجرای حکم اعدامش در بجنورد در سردخانه زنده شده بود خبر داد و گفت: «نظر اینجانب بر پیشنهاد عفو فرد مذکور از مجازات اعدام با یک درجه تخفیف است.»

این یعنی مرد اعدامی از مجازات اعدام دوباره رهایی یافته و به حبس ابد محکوم خواهد شد و باید بقیه عمرش را در زندان سپری کند.
آیت الله آملی لاریجانی در این جلسه، برخی بحثهای مطرح شده درخصوص این ماجرا را که طی روزهای گذشته در رسانه ها مطرح شده بود، غیرفنی، غیرمرتبط و ناآگاهانه دانست و گفت: اما به لحاظ عاطفی یکی از راه های برخورد با فرد اعدامی که مرگ را به چشم دیده و شدائدی را تحمل کرده، عفو است و چنین فردی که دارای وضعیتی خاص است می تواند مورد لطف و عفو نظام اسلامی قرار گیرد و اینجانب به لحاظ عاطفی قطعا این کار را خواهم کرد.

وی افزود: متأسفانه در کنار این بحثعاطفی، بحثهایی حتی از جانب برخی حقوقدانان مطرح شده که چندان درست نیست؛ چراکه اعدام در واقع به معنی سلب الحیات است و اگر به مقتضای دقیق تعابیر قانونی بخواهیم عمل کنیم باید از کسی که حیاتش باقی مانده است سلب حیات شود.

رئیس قوه قضاییه تأکید کرد: گاهی ممکن است به هر دلیل، دار کشیدن که ابزار و مقدمه مجازات اعدام یا همان سلب الحیات است موجب سلب نشده باشد که در این صورت فرد باید اعدام شود مگر اینکه بتوان فرض کرد شخص واقعاً سلب حیات شده و بر اثر پدیده ای نادر و خاص به حیات برگشته باشد که این فرض به لحاظ فقهی و حقوقی محتاج تأمل خاص است.

آملی لاریجانی مباحثحقوقی و فنی در این باره را متفاوت از مباحثرسانه ای دانست و گفت: کش دادن این مسئله در روزنامه ها و حتی آوردن استفتائات تکذیب شده طبیعی نیست و اگر منظور بحث، بحثحقوقی است باید در محافل حقوقی بنشینند و بحثکنند.
آملی لاریجانی یکی از موضوعات هجمه علیه قوه قضاییه از سوی رسانه های خارجی را ادعای مربوط به کثرت اعدام ها برشمرد و گفت: قوه قضاییه حداقل اعدام هایی را که در قانون لحاظ شده به اجرا می گذارد و حتی در بسیاری موارد اجرای این حکم را به تعویق می اندازد آن هم درحالی که کشور ما مورد هجوم سوداگران مرگ است و اگر برخوردی صورت نگیرد عواقب بسیار بدتری گریبان جامعه ما و حتی کشورهای دیگر را خواهد گرفت. رئیس دستگاه قضا تأکید کرد: حسب برخی اخبار و گزارش ها در کشورهای جنوب شرقی آسیا حتی برای ۵گرم هروئین افراد را به اعدام محکوم می کنند، اما با وجود تمامی مشکلات مربوط به عواقب سوداگری مرگ، در ایران این قبیل احکام در حداقل قرار دارد.

انتقال مرد اعدامی به بخش

در همین حال از بجنورد نیز خبر می رسد که علیرضا - م، همان مردی که پس از اجرای حکم اعدامش در زندان بجنورد، زنده ماند و به زندگی بازگشت از بخش آی سی یوی بیمارستان امام علی بجنورد مرخص شده و به بخش بیمارستان امام رضا این شهر انتقال یافته است.

یکی از بستگان علیرضا با اشاره به اینکه وی قادر است تاحدودی حرف بزند و افراد را بشناسد، گفت: هنوز هیچ کدام از اعضای خانواده علیرضا موفق به ملاقات با او نشده اند اما از کارکنان و پرستاران بیمارستان شنیده ایم که علیرضا با آنها حرف زده و حتی یکی از آنها را شناخته است. او وقتی توانسته صحبت کند، گفته که ماجرای اعدام را خوب به خاطر دارد و از اینکه زنده مانده، خیلی خوشحال است. حتی وقتی برای نخستین بار فهمیده که زنده است، حسابی تعجب کرده و گفته که این خواست خدا بوده که زنده بماند.

در همین حال همسر وی نیز که از شنیدن خبر پیشنهاد عفو رئیس قوه قضاییه خوشحال بود، گفت: حدود ساعت۲۰ چهارشنبه بود که باخبر شدیم شوهرم را از بیمارستان امام علی به بیمارستان امام رضا منتقل کرده اند. دلیل آن هم این بوده که او حالش خوب شده و به همین دلیل او را از آی سی یو مرخص و به بخش مردان منتقل کرده اند اما هنوز ممنوع الملاقات است.

زن جوان همچنین در رابطه با دستگیری همسرش گفت: ۲۰سال قبل، زمانی که نامزد کرده بودیم علیرضا به اتهام حمل ۲۵گرم تریاک بازداشت شد، اما چند روز بعد او را آزاد کردند و بعد از آن ماجرا شوهرم دیگر خلاف نکرد تا اینکه ۳سال قبل، یکی از دوستانش به علیرضا گفت که مردی در روستایمان شیشه پخش می کند. شوهرم هم پیش آن مرد رفت و یک کیلو شیشه گرفت تا بعد از فروختن، پولش را به او بدهد که دستگیر شد. زمانی که او به اعدام محکوم شد، خیلی تلاش کردم تا حکمش را تغییر دهند. چون شوهرم قبل از اینکه مواد را بفروشد، پشیمان شده بود.

حتی برای ملاقات با مسئولان راهی تهران شدم اما کاری نتوانستم انجام دهم تا اینکه ساعت۴ چهارشنبه، ۱۷مهر، برای آخرین بار به زندان رفتم تا شوهرم را ببینم. علیرضا آن روز تازه فهمیده بود که قرار است اعدام شود. ۲۰دقیقه ای با هم صحبت کردیم و با بچه هایش خداحافظی کرد. آن شب تا صبح بیدار بودم تا اینکه صبح برادر شوهرم زنگ زد و گفت که شوهرم زنده مانده است. او ۱۲دقیقه بالای دار بوده و همه می گفتند که مرده است اما چند ساعت بعد در پزشکی قانونی، متوجه شدند که او زنده است و برای همین شوهرم را به بیمارستان برده بودند. پس از آن بود که دوباره تلاش کردم تا شاید مسئولان او را عفو کنند و شوهرم دوباره اعدام نشود.