ملت ایران: در بسیاری از کشور ها، بحثهای عمومی در مورد برابری جنسیتی عمدتا بر دسترسی زنان به موقعیت های بالا و فرصت های شغلی بالاتر متمرکز است. اما «سقف شیشه ای» تنها بخش کوچکی از این مساله است. بحثمهمتر این است که آیان زنان از فرصت هایی به اندازه مردان جهت مشارکت در بازار کار در وهله اول برخوردارند یا خیر. به تعبیر دیگر، آیا زنان برای کمک تمام عیار به رشد اقتصاد جهانی و رفاه توانا شده اند؟ متأسفانه مطالعه اخیر صندوق بین المللی پول با عنوان «زنان، کار و اقتصاد» نشان می دهد که به رغم برخی بهبود ها اما پیشرفت برای مسطح کردن زمین بازی برای زنان متوقف شده است. این خبری بد برای همگان است چراکه منجربه رشد اقتصادی کمتر می شود
در اقصی نقاط دنیا تعداد زنانی که در نیروی کار هستند بسیار کمتر از مردان است؛ تنها نیمی از زنانی که در سن کار هستند به استخدام در آمده اند. زنان تشکیل دهنده بسیاری از کار های بدون دستمزد هستند و وقتی حقوقی به آنها پرداخت می شود در بخش های غیر رسمی و در میان فقرا قرار می گیرند. آنها همچنان در قیاس با مردان و برای همان شغل کمتر از حد معمول حقوق دریافت می کنند و این حتا در کشور های OECD(سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) هم مصداق دارد جایی که شکاف جنسیتی دستمزد حدود ۱۶ درصد است. دربسیاری از کشور ها تحریف و تبعیض در بازار کار شناس زنان برای حقوق برابر و ترفیع به سوی موقعیت های بالاتر را محدود می کند.
دستاورد های بالقوه از نیروی کار بیشتر زنان هم قابل توجه است. به طور مثال، در مصر اگر تعداد کارگران زن به سطح مردان افزایش داده شود تولید ناخالص داخلی این کشور می تواند تا ۳۴ درصد افزایش یابد. در امارات متحده عربی، تولید ناخالص داخلی تا ۱۲ درصد، در ژاپن تا ۹ درصد و در ایالات متحده تا ۵ درصد افزایش خواهد یافت. براساس مطالعه اخیر مبتنی بر داده های سازمان بین المللی کار، از ۸۶۵ میلیون زن در اقصا نقاط دنیا که می توانند کاملاً به اقتصاد یاری رسانند حدود ۸۱۲ میلیون در کشور های در حال ظهور و در حال توسعه زندگی می کنند. نرخ افزایش مشارکت زنان در بازار کار راندمان اقتصادی را به شیوه های مختلف افزایش می دهد. به طور مثال، درآمد های بالاتر برای زنان منجربه هزینه های بالاتر خانواده در آموزش دختران می شود؛ پیش شرطی اساسی برای رشد بلند مدت و سریع تر. اشتغال زنان بر مبنای برابری با مردان به شرکت های دریای بزرگی از استعداد، افزایش بالقوه خلاقیت، ابداع و بهره وری می دهد. در کشور های توسعه یافته نیروی کار بیشتر زنان می تواند با تأثیر کاهش نیروی کار و کاهش هزینه های ناشی از افزایش سن مقابله کند.
پس چه چیزی محرک تداوم نابرابری گسترده و پیشرفت متوقف شده است؟ تبعیض حقوقی، قانونی و اجتماعی علیه زنان در بسیاری از کشور ها همچنان مانع آنها برای جست وجوی کاری با دستمزد در بخش غیر رسمی است در نتیجه، زنان در اقتصاد غیر رسمی غالب هستند جایی که مشاغل اغلب موقتی و درآمد هم کم است. علاوه بر این، سیستم های مالیاتی و برنامه های رفاه اجتماعی در بسیاری از کشور ها به شیوه هایی طراحی می شوند که زنان را از کار باز می دارد.
در برابر این پس زمینه، مالیات دولتی و سیاست های هزینه ای و نیز قوانین بازار کار برای کمک به تقویت اشتغال زنان باید اصلاح شود. به طور مثال مالیات بر فرد به جای مالیات بر درآمد خانواده - که در بسیاری از تقاصد ها، مالیات نهایی بالاتری روی نان آور دوم در خانواده ها وضع می کند - زنان را برای جست وجوی کار تشویق می کند. پیوند دادن مزایای رفاه اجتماعی با مشارکت در نیروی کار، آموزش یا برنامه های فعالانه بازار کار نیز می تواند کمک کند؛ نیز می تواند مقرون به صر فه باشد، به مراقبت از کودکان با کیفیت بالا بپردازد و فرصت های بزرگ تری برای پدر بودن و مرخصی زایمان باشد. برای مثال در برزیل، سهم زنان در نیروی کار طی ۲۰ سال گذشته به شدکت افزایش یافته و از حدود ۴۵ درصد به حدود ۶۰ درصد رسیده و این هم تا حدی به دلیل سیاست هایی است که دوستدار خانواده است.
اینها فقط چند نمونه هستند؛ کار های به مراتب بیشتری می تواند صورت گیرد. آنگاه که ترتیبات کاری انعطاف پذیر مطرح شود و موانع میان قرارداد های کاری تمام وقت و پاره وقت کاهش یابد زنان نفع می برند چنانکه هلند به طور موفقیت آمیزی چنین کرده است. در کشور های در حال توسعه، آب در دسترس و سیستم های حمل ونقل بهتر در مناطق روستا یی می تواند به زنان در مدیریت بهتر وقت شان یاری رساند. ایجاد و حفظ اموال برابر و حقوق مربوط به ارثمی تواند دسترسی زنان به اعتبار و سایر منابع مولد را افزایش دهد و به طور کلی آگاهی بیشتری از حقوق قانونی به آنها دهد و این به کاهش تبعیض کمک خواهد کرد. برخی از این گام ها در سال های اخیر برداشته شده است اما وقت آن رسیده که این فرآیند را پشت سر بگذاریم. ما مصرانه از سیاست گذاران می خواهیم که دست به کار شده و سیاست هایی را با هدف حذف موانع که سد مشارکت زنان در نیروی کار است به اجرا در آورند. ما هم در صندوق بین المللی پول سهم خود را با افزایش تجزیه و تحلیل خویش از اثرات اقتصادی نابرابری جنسیتی و همکاری با کشور های عضو برای توانا ساختن و کمک تمام عیار به زنان برای افزایش رشد اقتصادی جهانی و رفاه انجام می دهیم.

به ویژه اکنون با چشم انداز رشد نامشخص در بسیاری از نقاط جهان، سیاست هایی که بیشتر مشوق زنان برای ورود به نیروی کار هستند بی تردید می تواند کمک رسان باشد زنان آماده، با اراده و قادر خواهند بود. سخنان مرا بشنوید.